بوریم اون بالا آزاد و رِها بونه خدایا ( بریم به آسمون ها و ای خدا میشه که آزاد و رها شیم)

خدایا کی بونه پر بِیرِم پر( ای خدا چه موقعی میشه که من پر و بال پیدا کنم و پرواز کنم)

بیِم ته دیاری سر بَکِشِم سر( بیام به دیدنت و سر کشی کنم)

بِِ رو مه نازِنین کوتِر( بیا ای کبوتر نازنینم)

بِ رو تا باویم همسَفِر (بیا تا همسفر هم بشیم)

دِ تایی پرواز هَکِنیم ( دوتایی با هم پرواز کنیم)

ش ِ دلها ر ِ شاد هَکِنیم( دلهامون رو شاد کنیم)

بوریم ش ِ خدای ِ پَلی (بریم پیش خدامون )

ش ِ قصه رِ ساز هَکِنیم ( قصه خودمون رو بسازیم ( زندگیمون رو بسازیم))

تا یه چند روز دیگه یه مطلب در مورد شهرم بابل میذارم تا بیشتر باهاش آشنا بشین

شِمالیمه شِمالیمه مِن شِه مَلِه ره بِلاره(شمالی هستم و فدای شهرم)

شِمالیمه شِمالیمه بِنازِم مِن شِه دیاره(شمالی هستم و فدای سرزمینم)

وِنه جَنگِل و اون وِنه دریا هِوا همیشه بِهاره( اون جنگل و دریاش و هوای همیشه بهاریش)

همه جا گلِستون هَسه گل بَچینیم دسته دسته(همه جا پر از گل و مثل گلستان هست دسته دسته گل می چینیم)

مَردِمونِش با محَبِت مازِرون وِنه نوم هَسه ( مردمانش با محبت هستن و اسمش مازندران ِ)

اون کوه و صحرا جنگِل و دریا

وَنوشه ی بو بِلبِل ِ صدا( بوی گل ِ بنفشه و صدای ِ بلبل)

اون شالیزار ها بَخون بَخونا(خوندن آوازها)

این جِی ِ واری دَنیه دنیا( هیچ جای دنیا نیست که مثل این جا باشه)